บทที่ 22 ย้ายออก 1

ร่างสูงของเจตน์ยืนเท้าสะเอวอยู่หน้าโต๊ะกินข้าวด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่นัก เมื่อมองจากตรงนี้เขาเห็นจานไข่ต้ม ไข่เจียว แล้วก็บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปวางอยู่บนโต๊ะ นอกจากนั้นยังมีข้าวสวยแฉะๆ กับไส้กรอกไหม้ๆ ซึ่งเขาเดาได้ว่าทั้งหมดต้องเป็นฝีมือของเด็กสองคนที่ยืนก้มหน้ารอรับชะตากรรมของตนเอง ด้วยความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ